رديف حريف

ميشود ديوانهكن گاهي ميان واژگان، تِآه اگر آگه كنيد آن يار بازيكن از آن، تِاو كه داند اين دلم از «كان» عشق آرام گيردهر دمي تا دل بلرزد، مينويسد كنج كان، تِگر به خوان بادهنوشان در سبو آبي نريزد«آش»